Chantal over de wereld om haar heen
Soms serieus, soms met een knipoog...
Splitscreen: A Love Story
Wegenwacht reporter in een gele limo

Ik heb het altijd al eens in een limo willen doen. Lekker ongegeneerd achter geblindeerde ramen. Niemand die het ziet. Allemaal dingen doen die het daglicht niet kunnen verdragen. Wie wil dat nou niet? Lekker ouwehoeren met mensen die hun dag niet hebben. Mensen die hun vervoersmiddel tot een stop zagen komen. (of hem al niet eens van zijn plek kregen) Kortom psychologische zorg op plaats delict.
Dankzij onze nationale pechhulp ANWB krijg ik die kans. Een dag lang in een grote gele limo een wegenwacht stalken. Mensen met pech in de watten leggen. En van dit alles live verslag doen op Twitter en Facebook.
Reden van dit alles is dat de ANWB hun leden graag wil belonen. Deze week rijdt er 4 dagen lang een ANWB Leden Limo door Nederland. Sta je met pech onderweg, dan is er dus een kans dat er twee gele auto’s je komen helpen. Een reguliere wegenwacht gaat aan de slag met je auto en jij mag plaatsnemen in de Leden Limo en daar wordt voor de inwendige mens gezorgd. Daarnaast zal je auto ook verwend worden. Maar dat is een verrassing.
Dus als je pech hebt, zie je me woensdag wellicht… ;-)
Over hoe banken en verzekeraars u inzichtelijk geld uit de zak halen
Hedenmorgen ontving ik van Interpolis het nieuwe polisblad voor mijn woonhuisverzekering. Dat is niet nieuw. Ik krijg die ieder jaar rond deze tijd. Mooie grote envelop. Wit. Groen Interpolis logo. Glashelder adresvenstertje. Je zou bijna in paniek raken als ze dat ineens veranderen. Maar ik ga het niet hebben over de envelop. Ik ga het hebben over de inhoud van de envelop. Lees verder »
Campingstoeltje

Zittend op zijn campingstoeltje (of iets wat er op lijkt, maar voor mij is het gewoon een campingstoeltje) kijkend naar voeten van een olympische atleet. Alleen naar de voeten? Ja, alleen naar de voeten. Starend. Bijna een obsessie heeft hij ervoor. En wat gebeurt er na een actie van de olympische atleet? Dan zwaait “Meneer Campingstoeltje” met een vlaggetje. Een witte of een rode. Met zijn hoedje op.
Zomaar een zomeravond. Kijkend naar de Olympische Spelen in London op televisie. Ik let in het geheel niet meer op de prestaties van de atleten. Die atleten duwen vernietigend een grote bal richting een grasmat. Zo ver mogelijk. Anders win je niet. Maar de atleten trekken mijn aandacht helemaal niet meer. “Meneer Campingstoeltje” trekt mijn aandacht. Zwaaiend met zijn vlaggetjes. Een hoedje op. Allemaal trouwens. Zijn collega “campingstoeltjes” hebben ook allemaal een hoedje op. Niet allemaal vlaggetjes trouwens. Die heeft alleen “Meneer Campingstoeltje”.
“Meneer Campingstoeltje” heeft een hoedje, vlaggetjes en een campingstoeltje! Zo’n klap ding. Ik herinner ze me nog van vroeger. Werd je te zwaar, dan scheurde je door de zitting van je campingstoeltje. De vlaggetjes interesseren me geen bal. Ik wil een campingstoeltje! Een campingstoeltje gaat het helemaal worden in 2013. Let maar op!