Roamler: ‘Minimaal 10 woorden!’
Zoals je weet ben ik een fervent Roamler van het eerste uur. Zo iemand die haar leven riskeert voor die ene foto. Die foto die je 2 euro kan opleveren. Met de nadruk op “kan” dus. Zo ook vanmiddag. Ik riskeer een bon van oom agent en parkeer mijn auto bij een bushalte om een reclamezuil te fotograferen. Je mag namelijk niet stilstaan met je auto bij een bushalte. Maargoed, snel foto schieten, vragen beantwoorden die de opdracht vergezelden en hup wegwezen hier.
Om een lang verhaal kort te maken: opdracht afgekeurd, want motivatie minder dan 10 woorden. 7 om precies te zijn. 3 woorden tekort. Chantal over de zeik. Chagerijnig. Gedoe. Schrijf het van je af meid! Niet veel later voor de tweede keer een bon van oom agent riskeren. Foto maken, vragen beantwoorden, motivatie knip en plak. Ja ik ben niet gek en ben natuurlijk voorbereid. Leest u even mee?
Nee ik zou niet naar Noorwegen gaan, want een ticket naar Berlijn is goedkoper en daar is veel meer te beleven dan in de bossen van Noorwegen.
Om nou te zorgen dat ik niet weer een tekorte motivatie heb, zal ik nog wat extra zinnen produceren. Net als ambtenaren doen. Die schrijven altijd vijf A4′tjes wat ze ook in één paragraaf kunnen zeggen. Ik vind dat persoonlijk een beetje verspilde tijd, want uiteindelijk gaat het om de boodschap en niet hoelang die boodschap is. Hoe langer namelijk de boodschap hoe eerder de lezer afhaakt en die de motivatie niet meer zal volgen. Zouden ze eigenlijk knäckebröd serveren aanboord van Norwegian Airlines? Dat zou een veel leukere Roamler opdracht zijn. Maargoed ik dwaal af geloof ik.
Waar ging het ook alweer over? Oja Noorwegen. Ja dus 36 euro voor een enkele reis is in vergelijking met een enkele reis naar Berlijn met Easyjet aan de dure kant. Of ik ken te weinig van Noorwegen. In dat geval ligt er nog een schone taak voor het Noors Bureau van Toerisme. Maar dat kan ook anders heten.
Feit is wel dat ze heel veel hout hebben in Scandinavië en daar kan je genoeg meubels mee maken om wereldwijd een heleboel Ikea’s mee te vullen. Niet alleen de showroom, maar ook de magazijnen. En al dat hout komt dan als Björn en Billy in onze huizen terecht. Is dat geen geweldig idee? Dus om het kort samen te vatten: om de Noorse bossen te zien hoef je niet eens de deur uit. Kijk even rond in je eigen huis! Voor die 36 euro kan je dan vervolgens weer hele leuke dingen kopen bij Ikea. Nou ja eigenlijk twee keer 36 euro, want je moet ook weer terug. Overigens kan je die 72 euro ook bij een ander meubelparadijs uitgeven. Je hebt dan echter niet de garantie dat het Scandinavisch hout betreft. In dat geval moet je alsnog zelf naar Noorwegen vliegen, uiteraard met Norwegian Airlines, om de bossen te gaan bezichtigen.
Volgens mij heb ik mijn punt wel duidelijk gemaakt. Dit had ook in zeven woorden samengevat kunnen worden toch?
De opdracht met deze motivatie werd goedgekeurd.
