Chantal over de wereld om haar heen

Oprah. Volledige versie hier. Meer artwork hier.

Vanochtend zit ik tijdens mijn eerste kop koffie even te kijken wie me allemaal is gaan volgen op Twitter de laatste uren. Ik viel in de ene verbazing na de andere. Wat is er loos?

De laatste tijd is het nogal een trend op Twitter dat bedrijven je gaan volgen. Dit alles om natuurlijk hun producten en/of diensten te verkopen. Daar is op zich niks mis mee. Echter waar ik (en vele anderen) me aan stoor, is het feit dat dat soort account alleen maar “zenden”. Deze accounts gaan nooit of sporadisch in communicatie met hun volgers. Meestal is het een waterval van nieuws, aanbiedingen en overtollige Twittervervuiling.

Nu bestaat er een Twitter account @terugvolgers en die doen dit:

Dit is echt weer zo’n voorbeeld “het aantal volgers doet er toe”. Nee dus. Voor mij geldt de kwaliteit van je tweets of dat je een bekende bent van me.

Voor mezelf heb ik een aantal criteria die ik volg, als het gaat om het terugvolgen van iemand op Twitter. Je communicatie is tweerichtingsverkeer. Als ik een vraag stel, verwacht ik antwoord. Niet over 3 weken. Vandaag nog. Dat is Twitter. Snel! Als bedrijf zijnde laat je ook je persoonlijke kant zien. Iedereen tweet weleens een foto van zijn favoriete supermarkt. Je account zit niet achter een slotje (tenzij ik je al lang ken of iemand me dringend aanraadt je terug te volgen)

Je begrijpt dat ik geen voorstander ben van dit soort dingen en al helemaal niet als één of ander MKB account dit gaat promoten. Die ik dan ook niet terugvolg.

Wil er iemand nog koffie?